شامگاه پنجشنبه ۸ اکتبر ۲۰۲۶، انجمن شیر و خورشید استرالیا (ALSA) میزبان نشستی با عنوان «صدایی فراتر از دیوارهای زندان» در رستوران عالی‌قاپو در ملبورن بود.
در این گردهمایی صمیمانه، جمعی از نمایندگان و نامزدهای حزب لیبرال ایالت ویکتوریا، نمایندگان سازمان عفو بین‌الملل و اعضای انجمن شیر و خورشید استرالیا حضور داشتند. این دیدار فرصتی فراهم کرد تا حاضران در فضایی صریح و دوستانه درباره وضعیت ایران، احساس تنهایی و انزوای مردم آن و ضرورت حمایت جدی و مؤثر جامعه جهانی گفت‌وگو کنند.
این نشست در آستانه روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، ۱۰ اکتبر، برگزار شد و هدفی روشن و انسانی داشت: درخواست از چهره‌های سیاسی برای بررسی امکان پذیرش حمایت سیاسی از زندانیان ایرانی در خطر اعدام و استفاده از جایگاه، ارتباطات و نفوذ خود برای کمک به نجات جان آنان.
دکتر مدیا رنگی، سخنگو و مسئول ارتباطات انجمن شیر و خورشید استرالیا، هدایت گفت‌وگوهای این نشست را بر عهده داشت. او ضمن معرفی فعالیت‌های انجمن در زمینه فرهنگ، مشارکت اجتماعی و دفاع از حقوق بشر، از مهمانان برای اختصاص وقت و شنیدن دغدغه‌های جامعه ایرانی سپاسگزاری کرد.
انجمن همچنین بر اهمیت حضور و همراهی این چهره‌های سیاسی تأکید کرد و یادآور شد که آنان می‌توانند با انتقال این نگرانی‌ها به همکاران خود در پارلمان فدرال، به جلب توجه بیشتر در سطح ملی و بین‌المللی کمک کنند.
درک فوریت وضعیت ایران
گفت‌وگو با مروری بر ۴۷ سال سرکوب در دوران جمهوری اسلامی، مبارزه مستمر مردم ایران برای دستیابی به آزادی و افزایش خشونت حکومت در سرکوب خیزش‌های مردمی آغاز شد.
نمایندگان انجمن توضیح دادند که چگونه جمهوری اسلامی از اعدام به‌عنوان ابزاری برای ایجاد ترس در جامعه، خاموش کردن صدای اعتراض و جلوگیری از شکل‌گیری مقاومت استفاده می‌کند.
در این بخش، بیش از هر چیز بر پیامدهای انسانی این سرکوب تأکید شد؛ انسان‌هایی که آزادی خود را از دست داده‌اند، خانواده‌هایی که هر روز با نگرانی از اعدام عزیزانشان زندگی می‌کنند و مردمی که بارها از جامعه جهانی درخواست حمایت کرده‌اند، اما صدایشان آن‌طور که باید شنیده نشده است.
این گفت‌وگو به مهمانان فرصت داد تا پرسش‌های خود را مطرح کنند و تصویری عمیق‌تر از واقعیت‌های ایران، فراتر از آنچه در تیترهای خبری دیده می‌شود، به دست آورند.
اگرچه در این نشست پرونده زندانیان مشخصی به‌صورت رسمی و با ذکر نام مطرح نشد، اما هدف کاملاً روشن بود: بررسی راه‌هایی که از طریق حمایت و پیگیری مستمر بتوان جان افرادی را که در خطر اعدام قرار دارند، نجات داد.
همبستگی‌ای که مردم ایران از آن محروم مانده‌اند
جورج میلر، رئیس سازمان عفو بین‌الملل در ایالت ویکتوریا، در سخنان خود به موضوع مهمی اشاره کرد: تفاوت چشمگیر میان میزان حمایتی که از مردم ایران می‌شود و همبستگی گسترده‌ای که در حمایت از برخی دیگر از جنبش‌ها و مطالبات جهانی شکل می‌گیرد.
او از کمبود همراهی و همبستگی عمومی با تجمعات ایرانیان استرالیا، که با هدف آگاه‌سازی جامعه نسبت به جنایت‌های جمهوری اسلامی برگزار می‌شوند، ابراز شگفتی کرد.
میلر همچنین بر اساس ارزیابی خود به‌عنوان یک فعال حقوق بشر اظهار داشت که اکثریت مردم ایران خواهان پایان حکومت جمهوری اسلامی هستند.
سخنان او بازتاب تجربه‌ای آشنا برای بسیاری از ایرانیان بود؛ احساس اینکه بارها و بارها با صدایی بلند و فوری درخواست کمک کرده‌اند، اما پاسخ و حمایتی متناسب با شرایط خود دریافت نکرده‌اند.
از نگاه انجمن شیر و خورشید استرالیا، این وضعیت نشان‌دهنده کمبود جدی همبستگی جهانی با مردم ایران است.
مردم ایران نباید مجبور باشند بارها ثابت کنند که جان، آزادی و آرزوهایشان شایسته توجه و حمایت جامعه جهانی است. دهه‌ها سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران باید بسیار پیش‌تر از این، واکنشی جدی‌تر، گسترده‌تر و پایدارتر را در سطح بین‌المللی به دنبال می‌داشت.
فراتر رفتن از محکومیت‌های لفظی
بخش دیگری از گفت‌وگو به محدودیت‌های واکنش سازمان ملل متحد و دولت‌های فدرال استرالیا در قبال وضعیت ایران اختصاص داشت.
حاضران درباره نقش نمایندگی استرالیا در سازمان ملل و اقداماتی که از طریق این نهادها دنبال شده یا می‌تواند دنبال شود، پرسش‌هایی مطرح کردند.
انجمن تأکید کرد که صدور بیانیه و محکوم کردن نقض حقوق بشر، به‌تنهایی کافی نیست و باید به اقدامات عملی و مؤثر منجر شود.
برای خانواده‌ای که عزیزش هر لحظه ممکن است اعدام شود، ابراز نگرانی مقام‌های سیاسی بدون پیگیری جدی و مستمر برای جلوگیری از اجرای حکم، نمی‌تواند دلگرمی چندانی به همراه داشته باشد.
این گفت‌وگو در ادامه مطالباتی بود که انجمن پیش‌تر در مراسم روز مهسا مطرح کرده بود؛ از جمله پایان دادن به سیاست مماشات با جمهوری اسلامی، توقف امتیازدهی و عادی‌سازی رفتارهای سرکوبگرانه این حکومت و اعمال فشار مؤثر برای توقف اعدام‌ها، پایان شکنجه و آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی.
این مطالبات بیانگر مواضع انجمن شیر و خورشید استرالیا و بخشی از فعالیت‌های مستمر آن در دفاع از حقوق مردم ایران است.
نشست عالی‌قاپو فرصتی بود تا ضرورت این خواسته‌ها برای مهمانان تشریح شود و راه‌های عملی پیگیری آن‌ها مورد بررسی قرار گیرد.
فراهم کردن فرصتی برای شنیده شدن صدای ایرانیان
یکی دیگر از موضوعات مهم این نشست، نحوه بازتاب مسائل ایران در رسانه‌ها و موانعی بود که ایرانیان استرالیا برای رساندن دیدگاه‌ها و تجربیات خود به جامعه با آن روبه‌رو هستند.
انجمن نگرانی‌های خود را درباره پوشش خبری برخی رسانه‌های بزرگ استرالیا، از جمله ABC و SBS، مطرح کرد و به دشواری‌هایی اشاره داشت که جامعه ایرانی برای حضور در رسانه‌ها و بیان دیدگاه‌های خود تجربه کرده است.
نمایندگان انجمن توضیح دادند که در برخی موارد، دیدگاه‌های آنان نادیده گرفته شده، با برخوردهای خصمانه روبه‌رو شده یا مخالفتشان با جمهوری اسلامی به‌جای آنکه به‌عنوان موضعی مستقل و برخاسته از تجربه شخصی و اجتماعی آنان پذیرفته شود، به تأثیرپذیری از دیگران یا وابستگی به قدرت‌های خارجی نسبت داده شده است.
چنین برخوردهایی عملاً حق ایرانیان برای سخن گفتن درباره تجربه‌ها، خواسته‌ها و آینده سیاسی کشورشان را زیر سؤال می‌برد.
انجمن خواستار آن شد که رسانه‌ها و نهادهای اجتماعی با ذهنی بازتر، کنجکاوی بیشتر و رویکردی جدی‌تر به شنیدن دیدگاه‌های مختلف جامعه ایرانی بپردازند؛ حتی زمانی که این دیدگاه‌ها با روایت‌های رایج تفاوت دارند.
در ادامه، این تصور نیز به چالش کشیده شد که حمایت از مردم فلسطین لزوماً باید با حمایت از جمهوری اسلامی همراه باشد.
انجمن تأکید کرد که دفاع از جان و حقوق مردم فلسطین هرگز نباید به معنای سکوت در برابر سرکوب مردم ایران باشد.
دفاع از حقوق بشر زمانی معنا دارد که شامل همه انسان‌ها شود، بدون آنکه نقض حقوق یک ملت به بهانه حمایت از ملتی دیگر نادیده گرفته شود.
حمایت سیاسی از زندانیان و گام‌های بعدی
یکی از مهم‌ترین محورهای این نشست، بررسی امکان حمایت سیاسی از زندانیان ایرانی در معرض خطر اعدام بود.
در این شیوه، یک چهره سیاسی می‌تواند حمایت و پیگیری پرونده یک زندانی را بر عهده بگیرد، وضعیت او را با همکاران و نهادهای مرتبط مطرح کند و از ظرفیت‌های سیاسی و ارتباطی خود برای دفاع از جان و حقوق آن فرد بهره ببرد.
انجمن از مهمانان درخواست کرد بررسی کنند که با توجه به جایگاه و مسئولیت‌های کنونی خود، چه اقداماتی می‌توانند در این زمینه انجام دهند.
برای نمایندگان و نامزدهای پارلمان ایالتی، این اقدامات می‌تواند شامل انتقال نگرانی‌ها به نمایندگان پارلمان فدرال، کمک به برگزاری نشست‌های تخصصی بیشتر و بررسی امکان جلب حمایت در ساختار احزاب سیاسی باشد.
در این نشست، هیچ‌یک از مهمانان تعهد قطعی برای پذیرش حمایت سیاسی از زندانیان اعلام نکردند. با این حال، آنان عنوان کردند که اطلاعات مطرح‌شده را با خود خواهند برد و امکان اقدامات بعدی را در چارچوب مسئولیت‌ها و سازوکارهای حزبی خود بررسی خواهند کرد.
بنابراین، این دیدار آغاز گفت‌وگویی بود که برای رسیدن به نتیجه، به پیگیری‌های بیشتری نیاز دارد.
نشست توانست آگاهی مهمانان را نسبت به شرایط ایران افزایش دهد و فرصتی فراهم کند تا انجمن درخواست خود را به‌طور مستقیم با آنان در میان بگذارد. با این حال، میزان موفقیت این تلاش‌ها را اقدامات عملی پس از نشست مشخص خواهد کرد.
در طول گفت‌وگوها، بارها بر یک نکته ساده اما بسیار مهم تأکید شد:
حتی اگر بتوان جان یک انسان را نجات داد، تمام این تلاش‌ها ارزشمند است.
سپاسگزاری
انجمن شیر و خورشید استرالیا از تمامی مهمانانی که در این نشست حضور یافتند و با صمیمیت و توجه در گفت‌وگوها مشارکت کردند، صمیمانه سپاسگزاری می‌کند.
سپاس ویژه ما از جورج میلر و لُبات نظامی برای مشارکت ارزشمندشان، سارا پرخید، رئیس انجمن شیر و خورشید استرالیا، و تیم برگزارکننده این رویداد است.
همچنین از آقای امیر اویسی و مجموعه عالی‌قاپو برای میزبانی گرم و حمایت مستمرشان از جامعه ایرانیان استرالیا قدردانی می‌کنیم.
انجمن شیر و خورشید استرالیا این گفت‌وگوها را ادامه خواهد داد و برای جلب حمایت‌های عملی از زندانیانی که جانشان در خطر است و همچنین شنیده شدن صدای مردم ایران تلاش خواهد کرد.
مردم ایران نباید در این مبارزه تنها بمانند.
فریاد آنان برای آزادی و حفظ جان انسان‌ها، شایسته پاسخی فراتر از حرف و بیانیه است.